6 December, een moeilijke dag, maar ook: De dag van de regenbogen.

Wat was het een indrukwekkende dag dinsdag. Voor ons, maar zoals we horen ook voor veel anderen. De dag ervoor zagen we er heel erg tegenop, maar op dinsdagochtend kregen we ook al wel wat meer rust. Het moest gewoon gaan gebeuren, Lennards lichaampje naar zijn laatste plek hier op aarde brengen. 

We hebben de kleine week ervoor hard gewerkt aan de voorbereiding van deze dag. Daardoor ben je best goed voorbereid, en leef je er ook mede door naartoe. Harrold en Anne hebben een prachtig liedje geschreven, over hun broertje. Over dat het moeilijk was als hij ziek was, en we het niet begrepen, dat we hem nu missen, maar dat hij nu alles kan, fietsen in de Hemel!

Ik zal de tekst nog eens aan ze vragen en die hier plaatsen. Elzo maakte onder andere een foto presentatie die voor de dienst te zien was, Lennard van heel klein babytje tot het ventje van nu, 9 jaar oud.

Met Wydo en Laura heb ik de kist beschilderd, een mooie regenboog er dwars overheen, tijdens de vele slapeloze nachten die er waren kwam dat idee bij me naar boven in de laatste week. Het was een waagstuk, maar al zeggen we het zelf: Het is wel mooi geworden.

Samen met Gertjan, die de dienst heeft geleid, hebben we deze ook voorbereid, mooi om te doen en het verhaal dat uit vele onderdelen bestond tot één geheel te zien groeien.

De dienst is nog steeds te beluisteren, als je 'm gemist hebt klik dan hier : http://www.schuilhof.nl/  links onderaan klik je op preken terug luisteren, daarnaa kies je voor 6 december.

Het sluiten van de kist was voor mij het moeilijkste moment, zo definitief, een laatste blik op je lieve ventje, ook een moment van verwondering: Het is nu echt voorbij hier op aarde voor jou...

Zelf Lennard de kerk indragen, het was een eer om te doen, zoals Elzo verwoordde; We hebben hem altijd gedragen, dat doen we tot het laatste toe, we geven dat écht niet uit handen!

En toen na de dienst moesten we Lennard nog naar de begraafplaats brengen. Moeilijk, maar ook dacht ik: We gaan het doen! Volbrengen! Lennard in dat mooie kistje....

En wat was het toen mooi, bijzonder en prachtig om tot twee keer toe een teken te mogen krijgen van onze Vader in de Hemel, eerst al bij het uitgaan van de kerk en later wéér, op de begraafplaats: De Regenboog aan de Hemel! Teken van hoop, teken van trouw. We zullen dat nooit meer vergeten.

Zo bijzonder: Een regenboog op de kist, en op die dag ook heel veel regenbogen in de lucht. We horen het van zoveel mensen. Het is geen toeval!

Zo werd deze dag, een moeilijke, moeilijke dag, ook een dag van hoop, de dag van de regenbogen...

....

Wát een enerverende moeilijke mooie dag was het.... Teveel om nu te kunnen verwoorden, zoveel mensen, zoveel warmte voor ons, en het ging allemaal goed tijdens de dienst. We zijn er dankbaar voor. Morgen (of overmorgen) meer, over een dag vol regenbogen, toch een dag vol hoop, ondanks dat we ons lieve jongetje moesten begraven.

Een leger engelen zingt!

Het is zaterdagavond heel laat, 26 november. Lennard ligt in de box, heel heel ziek. We weten het: Hij wordt deze keer niet meer beter. We blijven nu voortdurend bij Lennard in dezelfde ruimte, en dat betekent: waken. De eerste nacht neem ik voor mijn rekening. Ik lig bij hem, op de bank. Af en toe soes ik wat weg, dan weer helemaal wakker wordend omdat Len me nodig heeft. Ineens realiseer ik me: Ik hóór iets! Eens goed luisteren, Ja, ik hoor het écht, steeds weer, en weer, en wéér, en het gaat maar door en door en door. Een leger van engelen om ons heen, en ze zingen: Luister maar:

De hele afgelopen week heb ik dit lied met me meegedragen, en daaardoor voelden wij ons gedragen, en was het voor ons vanzelfsprekend dat ook dit lied in de dienst werd gehoord.

Lennard is thuis

Lennard is Thuis, in de Hemel mag hij nu wonen, zijn nieuwe huis.

Maar Lennard is ook nog hier bij ons thuis. Het is heerlijk om deze dagen nog naar hem toe te kunnen gaan, even kijken, even zijn handje strelen of zijn bolletje aaien. 's Morgens net als altijd eerst het lampje aan bij Len en 's avonds voor het slapen gaan weer uit. Hij ligt echt zó vredig in zijn eigen bedje, heerlijk op zijn zij zoals hij altijd lag, schaapje onder zijn armpje. Het is een prachtig gezicht, iedereen die hem hier thuis heeft gezien is het daar over eens. Morgen in de kerk kan iedereen die dat wil zo ook echt nog op een mooie manier afscheid nemen van hem.

Ook nu laten we Lennard niet alleen thuis. Zaterdag zijn we vast naar de begraafplaats geweest, om ook met de kinderen vast een idee te krijgen van de plek. We hebben gewoon oppas gevraagd, Len alleen thuis...? Dat kan écht niet!  Ook het hek van zijn bed moet in elk geval half omhoog, zó zijn we gewend dat hij eruit kan vallen.

We zijn druk geweest met alles voor te bereiden, ieder op zijn eigen manier. Een lied, of iets met foto's en we hebben geschilderd.  Ook de invulling van de dienst heeft uiteraard aandacht gehad. We denken zelf dat het een hele mooie dienst gaat worden. Er worden veel mensen verwacht, een prachtig idee dat er veel mensen komen voor een ventje dat ook daarop zelf bewust geen invloed heeft gehad.

En nu... het definitieve afscheid komt wel erg dicht bij nu. Ik loop vandaag nog vaker naar boven om nog even te kijken en even te voelen. (en de rest ook hoor) Ons lieve ventje nog even zien, prachtig mooi en ontspannen.

Morgen, de begrafenis.... het moet, en we gaan het doen, maar ook: nog niet teveel aan denken...

We krijgen vragen van mensen over Bloemen.
Bloemen vinden we mooi bij de begrafenis, het zou mooi zijn als dit witte bloemen zijn.

Verder is de dienst mee te luisteren via het internet : http://www.schuilhof.nl/  links in het kader staat een linkje: luister live. Daarmee moet het lukken.

De kaart...

Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen.

Er zal geen dood meer zijn, geen rouw,

geen jammerklacht, geen pijn.

Want wat er eerst was, is voorbij.

Alles maak ik nieuw!

Openbaring 21 vers 4 en 5

Intens verdrietig zijn wij, nu wij moeten vertellen dat ons lieve zoontje en broertje Lennard is gestorven. Tegelijk zijn wij getroost omdat we weten dat hij nu op de allerbeste plek is waar hij kan zijn, bij Jezus in de Hemel.

Lennard Kroeske

24 juni 2002                                                                                                                               30 november 2011

Wij mochten bijna 9 ½ jaar voor hem zorgen

en heel veel van hem houden.

Elzo en Petra Kroeske- Walinga

Harrold en Anne

Wydo

Laura

Goudhaver 64

3892BL Zeewolde.

Lennard is bij ons thuis in zijn eigen bed. Daar willen wij liever geen bezoek.

Op dinsdag 6 december is er om 11.00 uur een dienst met herdenken, Woord en gebed, in de Schuilhof, Elzenlaan 2 te Zeewolde.

Daarvoor kunt u van 10.15 tot 10.50 uur afscheid nemen van Lennard.

Aansluitend op de dienst gaan we Lennard begraven op de begraafplaats aan de Dasselaarweg 26 in Zeewolde.

Na afloop kunt u ons condoleren en een kopje koffie drinken in de Schuilhof. Wanneer u van ver komt bent u uitgenodigd om met ons een broodje te eten.

Even delen

Zomaar even een paar zinnen nu. Om alles nu op te schrijven lukt niet, het is teveel, maar ik wil toch wel even wat delen.

Onze lieve jongen, onze lieve lieve Lennard, hij is woensdagochtend 30 november om 10 over half 7 gestorven, heel rustig uiteindelijk, maar er ging nog wel een strijd aan vooraf de avond ervoor. Elzo en ik waren er allebei bij en hebben hem verteld dat hij maar gauw naar de Here Jezus moest gaan, en dat is ook gebeurd! Een hele grote troost voor ons en wij zijn heel erg blij voor hem. Hij heeft het nu zó goed! Nooit meer epilepsie, pijn, ongemak en alle andere ellende. Wat heeft ons lieve lieve ventje toch veel moeten doorstaan. Maar onze God heeft hem een nieuw leven gegeven!

Daarna hebben we onze andere kinderen geroepen en hebben we een poos bij Lennard gestaan, hem geknuffeld, en geaaid, en hebben we samen bij de box staande gebeden.

En dan.... wat moet er ineens veel gebeuren. Maar gelukkig gaat dat goed. We zien veel dingen mooi op hun plek vallen, geen toeval, maar Gods sturende hand. En merken we dat we de kracht ervoor krijgen ook al zijn we moe.

Met de medewerkster van de Monuta heb ik Lennard mogen verzorgen, heel mooi om te doen, een eer zelfs! De laatste keer hem wassen en zijn kleertjes aan, haartjes in de gel. Er zijn mooie foto's van gemaakt. Lennard ligt in zijn bed, het is een mooi gezicht. Ik ben zo trots op hem! Maar o wat is ons lieve ventje nog afgevallen, zo mager, erg verdrietig.
Het is heerlijk om nog bij hem binnen te lopen en even naar hem te kijken, nu is hij nog een beetje bij ons.

De kinderen zijn kanjers! Elk op hun eigen manier moeten ze hier mee om gaan, moeilijk, hartverscheurend..... Maar ze zijn zo dapper!!

We zijn nu erg druk met regelen, als het goed is komen morgen de kaarten aan en zaterdag een advertentie in het ND. Daarna zal ik ook hier een foto daarvan plaatsen.
De begrafenis is op dinsdag 6 december, om 11 uur begint dan de dienst, Daarna gaan we met elkaar naar de begraafplaats om Lennard weg te brengen. Condoleren na de begrafenis.

Wat wordt er veel met ons meegeleefd! Het voelt als een warme deken, Heel erg bedankt daarvoor iedereen...